Pamilya

Habang kumakain ako sa paborito kong fastfood simula pa pagkabata, may napansin akong isang pamilya sa sulok ng pwesto ko. Mag-asawa at kasama nila ang anak nila na kung susumahin ko ay nasa tatlong taong gulang. Simpleng pananamit lamang ang bihis nila. Habang inaantay ko yung order ko ay dumating na yung order nila. Pinagmamasdan ko silang mabuti. Pagkalapag ng pagkain nila, etong si nanay ay hinimay agad ang mainit na manok para kay anak habang si tatay naman ay tinatanggal sa balot ang mainit na kanin para hipan at ihanada para kay anak. Bago pa sila kumain ay nagdasal muna sila at pagkatapos ay kumain na sila.

Nakakatuwa lang isipin na sa panahon ngayon may mga pamilya pa rin palang matatag, masaya at magkakasama parin kahit sa hirap ng buhay. Simpleng pamilya na hindi mo iisipin na may mga problema na kinahaharap. Yung mga pamilya na sinusulit yung mga panahon at buhay na ibinigay sakanila ng Diyos para pahalagahan ang bawat isa sakanila.

Yung mga pamilya na kahit na naghihirap ay nakukuha paring tumawa at nagiging matatag sa mga oras ng kasadlakan. 

Untittled

Sorry for being inactive this past few weeks. I am in deep and unhappy feelings because of some circumstances plus the Thesis is on going and i think i don't have enough time to finish this, The Documents and specially the system it self i don't even know how to start. I don't even know how to used those software in order to build this thing. I watched video tutorials, but it doesn't make any sense at all.

I think i do know whats really wrong. "Lack of inspiration" Thats the thing! The feeling of nothing, feeling of getting tired and you want to get sleep all day but you do nothing, eating up nothing at all, wide awake all night with no reason at all, making fun out of yourself because you think your stupid. Blaming yourself because you think that you are so weak. And the last thing you wanna do is scream and cry! 

Bullshit! I hope this will end soon, or else this will be the end of all.

Kanina nagkasabay kami ni ex sa jeep with his girlfriend. Hindi ko sila nakita pero tinawag ako ni cedric so nagulat ako and nag hi na din.. Then pinakilala niya sakin yung girlfriend niya. *I don't wanna be mean pero totoo pala yung mga sinasabi ng iba once na nakita mo ang ex mo na may kasamang bago e masasabi mo nalang sa sarili mo na mas maganda ka parin sa kasama niya. -_-

Dear Friend,
           Nitong mga nagdaang araw marami akong isiisip, mga problema or mga kung ano ano lang. Tapos ngayong umaga pagkagising ko habang nagpapainin pa sa pagkagising, naisip ko yung mga problema na dapat kong gawin o tapusin ng walang halong katamaran.  Naisip ko na parang kailangan na muna kitang bitawan sa ngayon? o panghabang buhay na? hindi pa alam pero balak ko na talagang bitawan ka, pero hindi ko alam kung bakit. Siguro masyado lang akong nadedespress kaya ako ganito. Pakiramdam ko hindi ko na kilala ang sarili ko, para bang gusto ko nalang sumuko sa lahat. Gusto ko nalang mamahinga ng tuluyan. Pero may oras na masaya naman ako. Pero talaga kasing. . . Hays! hindi ko alam. Para bang may kulang talaga *hindi parang! Mayroon talagang kulang. Minsan naisip ko kung bakit ang dami kong iniisip. Mga bagay, tao o kung ano pa pero ang totoo ay hindi ko naman dapat problemahin. Kung may magbibigay lang sakin ng lakas ay yung mga magulang ko at ilang mga matatalik na kaibigan at ang Diyos Ama. 

                                   

                                                              

                                                                                                             

These is Shit!

Thesis Shit talaga para sa mga taong hindi naman ganun ka sipag. Eto nanaman ako. Thesis nanaman, at wala ng katapusang pagaaral. Nabulok na ako ng ilang taon sa kolehiyo. Ang tawag na nga sakin ng Ex ko "Doctorate in Computer Science" And honestly, nakakababa ng selfconfidence. Ang sakit na sa brain, ang sakit pa sa damdamin na halos lahat ng makakita sakin lagi akong tinatanong kung nagtatrabaho na daw ako. *_*  Kamusta naman ang anim na taon at nagpapatuloy pa? Tapos ngayon Eto nanaman ako at nagbabalik eskwela para ituloy ang naudlot na tagumpay na sana noon ko pa natamo.. 

Tungkol naman sa Thesis ngayon eh, maguumpisa nanaman ako sa wala, kasi bago Partner ko. Inantay ko siya magthesis ngayong sem para sabay na ko sakanila gumraduate which is okay na para sakin. Ang kaso lang eh hanggang ngayon wala padin ako maisip na tittle, may maisip man ako eh ang hirap umpisahan kase hindi mo alam kung matatapos, eh pano nalang kung may dead end pala tapos naka OO kana?? eh di patay nanaman tulad ng nangyari sakin last year.  . Sana talaga patnubayan kami ng Poong Maykapal at matapos namin ito ng walang halong bigti sa huli..  

Hindi alm kung bakit kasi ako ng CS. Kung dati palang ay nagustuhan ko na bumasa ng behavior ng isang tao eh di sana nag Pyschology nalang ko. Akala ko kasi kapag Computer Science Student ka Madali lang yung para bang naglalaro ka lang ng Counter Strike habang nagkakape, eh kaso mali pala yun. Pumasok na ako sa realidad na CS is much more on pag gagawa ng laro like Counter Strike na sadya namang kinaadikan ko nung highschool pa ako, kaya ayan tuloy nga-nga ako. Tapos late ko na din nalaman na puro Math pala tong kurso na ito eh halos lahat naman ata tayo ayaw sa math. (Pwera nalang yung mga gifted sa math) Ang sakit sa bangs! 

Tapos ngayon Medyo madugo pa yung mga kasabayan namin. Kadalasan ng ipinopropose na tittle o system eh kung hindi ANDROID eh puro ONLINE. What da Pak! Susmaryosep! Tapos ang sabi naman ng prof namin eh "natural lang naman daw na gumawa ng system na hindi itinuturo sa eskwelahan kasi hindi naman daw dapat isinusubo/spoonfeed sa mga estudyante lahat, kaya nga may research day para matuto pa sa labas ng paaralan which is para sakin eh tama na medyo mali." 

Ang isa pa na inaalala ko eh yung partner ko, para kasing may something na hindi niya sinasabi. Hindi ko tuloy malaman kung gusto paba talaga niya ko maging partner o ayaw na. Pero tingin ko kaya namin to. hahaha!!

 Hays ang gulo ng buhay mo Keizha. 

Ilang Kembot nalang eh gagdraduate na ako pramis. Kung hindi ako nagkakamali eh lahat lahat nalang ng kulang ko sa subject eh hindi bababa sa 9. imaginin mo yun 9 nalang. 

Ps. Kung sino man ang pwede tumulong samin please parang awa niyo na.. Salamat.

Credits to the owner of the photo. 

Wrecking Ball

Nung una pumanget tingin ko kay Miley Cyrus dahil dun sa ginawa niyang eksena sa MTV Musix awards. Medyo ewan yung dating niya dun i mean hindi mo aalakain na gagawin niya yun. Well, lahat naman ng tao may kakayahan magbago pero kasi minsan kung ano yung nakikita ng mga tao sayo noon mas gusto nila na magstay ka nalang sa ganun kesa mag Out of the box ka.Pero nung napanuod ko yung latest niyang music video, dun ko masasabi na *Nagbago lang itsura niya pero yung talento niya andun parin. 

Mararamdaman mo yung emotions kahit medyo may pagka hard yung Scene kase may time na naka hubad siya pero ang point e yung meaning nung kanta. Grabe habang pinapanuod ko yun sa umpisa nakakunot ang noo ko pero nung patapos na hindi ko namalayan na nadala nako dun sa kanta at parang sumabog yung emosyon ko.

Miley Cyrus hindi man ako avid fan pero, ikaw padin talaga.

TIME IS PRICELESS

Masakit sa damdamin pag si papa ang nagsalita. Masyadong prangka at walang preno. Para kang na Hit and Run. Buti pa yung iba nakakapagtrabaho na eh ako daw nagaaral at magaaral parin. Buti pa yung iba Graduate na e ako daw nabulok na sa kolehiyo. *sad face.Hindi ko naman siya o sila masisisi, halos lagpas apat o limang taon na ako sa lintek na kolehiyo at usad pagong padin ako sa rurok ng tagumpay na inaasam nila.Nagsisikap naman ako e, nagsisikap talaga. Hindi naman ako tulad ng iba na balewala lang yung paghihirap ng magulang para matustusan lang yung pagaaral ng anak e. Pakiramdam ko tumatanda akong paurong.  

MALALAMAN MO ANG VALUE NG ISANG BAGAY PAG NASIRA O NAWALA ITO.

Parang sa love, pag nawala o nasaktan mo yung isang tao dun mo lang marerealize kung ano yung worth niya para sayo.

Minsan kasi kahit anung effort ang gawin natin sa isang tao, hindi niya basta basta nakikita o nararamdaman yun. Baka kase ginagawa niya din yun sa iba kaya nasasapawan ka. .

Pero pag napagod kana o nag sawa sa kakaeffort, dun lang niya mapapansin kung ano yung talagang ginagawa mo para sakanya.

C,

I know that your mad at me because of what happend last night. But i think, this is the best way to say goodbye to you. I can’t say that i don’t love you anymore, but the fact that i can’t control my self of being attached to you again can't easily takes the pain you brought to me couple of years ago. Im afraid to be with you again and lose you once more.

~Im Sorry. .

EDSA

Palibhasa kase hindi nila nararamdaman hirap ng pagcocomute kase may mga sasakyan sila. Sariling mga pangarap lang yung iniintindi nila, hindi para sa mamamayan. Hindi ata nila alam yung salitang ‘to serve people’.

Maraming mga empleyado, estudyante na nalate kanina dahil sa pagpapatupad ng bus ban, marami din ang umuwi nalang kesa makipag sapalaran sa dami ng tao na nag aabang ng masasakyan papuntang Maynila.

Ang inisip lang nila pano mawawala ang trafic sa Edsa, e pano naman yung mga tao na pupunta ng maynila? Maglalakad?

Hindi ba nila naisip na kung ginawan nila ng terminal yung para sa Cavite at Batangas. Bat di nalang din nila gawan ng terminal papuntang Manyila para kahit papano hindi abala. .

Haist. .

Bakit nung nangangampanya sila hindi nila binanggit yung pagpapatupad ng bus ban na yan. Kung kelan sila umupo saka nila gagawin yun. Ano? Para saan? Para mas madali nila maipatupad kase nakaupo na sila sa kapangyarihan. . 

Sana

First Snail mail

Kaninang umaga may dumating na kartero sa bahay, akala ko yung utang nanaman namin sa city bank, o kaya bill ni kuya sa Sun, o kaya padala ng kapatid ng hipag ko galing dubai. Pero nung tinawag ako ni mama at sabi para sakin daw yung sulat. 

Actually nagulat ako, at kinabahan. First time ko makatanggap ng Snail mail sa buong buhay ko. Natakot ako baka ipinadala ng school yung records ko o kaya may kaso ako? ^_^ hahaha. 

Si papa na nga nagbukas para sakin tapos. . . . . . 

Ang laman eh isang sulat at sampung piraso ng parang calling card. 
Galing pala yun sa president nung dating pinasukan kong school. Parang Campaign letter. 

Abroad party list yung nakalagay. Well acutally hindi ko alam kung bakit ako nakatanggap ng ganito, pero dahil narin voter nako kaya nila ko pinadalahan ng ganito. Sa totoo lang hindi ko nga alam kung anong ibig sabihin ng partylist at para san yung kahit na nagaral ako ng constitution. Medyo malabo lang sakin. Tinanong ko nga si papa kung dapat bang pumili ako sa lahat ng nakasulat sa balota at dapat walang iwang blanko. 

Pangalawang beses ko na boboto ngayon dadating na mayo pero parang hindi ako eksayted. Hindi ko alam kung bakit pero sabi ni papa at ng guro ko sa consti, eh karapatan daw ng bawat pilipino o tao na pumili ng gusto niyang maging pinuno. 

Oh sya hanggang dito nalang.

Random Thoughts

Unang una sa lahat, binabati ko kayong lahat ng maligayang araw ng mga puso/Happy hearts day. . . . . . . . . 

Hmmmmm hindi ko alam pano ko sisimulan ang kabanatang ito. Wala ako halos maisip na sabihin dahil hindi gumagana ang utak ko. Marahil siguro wala akong inspirasyon sa ngayon. Ang hirap kayang magsulat ng hindi mo alam kung san patungo yung sinusulat mo, parang "pinipilit mong makaapak sa ulap". Nitong mga nagdaang araw marami akong napansin, sa pang araw araw tulad ng:

•  Ngayong valentines day ang daming mga pakulo ng mga taong nagmamahalan, Nakakatuwa lang isipin. At sa totoo lang ako? hindi pa ko nakakaranas na magcelebrate ng Valentines day. EVER!
• Nadapa ulit ako last friday bago umuwi, and this time may nakakita na sakin. Sobrang ewan ko ang clumsy ko oh nagtatangatangahan lang. 
• Madalas akong atakihin ng Asthma ko ngayon, halos gabi gabi. Minsan hindi ko nalang ipinahahalata kay mama kasi ayoko magalala siya.
• Napapansin ko palagi yung sitwasyon ko, kasi sa april graduation na at talagang nadodown ako. 
•  Dine-date ko nanaman sarili ko magisa sa Cinehan, tapos kakain ako ng MCDO.
•  Tuluyan nakong naadik sa laro sa Quantum. Madalas kulang pa ang 200php sakin kasi laging talo. Pero mas malala yung mga kakilala ko dun, natatalo sila ng higit sa 2k. Grabe diba? Ewan! iba kasi yung pakiramdam kapag nananalo, ang sarap sa pakiramdam.
•  Akward palagi kapag madaming taong nakapaligid sakin. Yung parang gusto kong maglaho sa bugkos ng mga taong nakapaligid. 

>> To be continued. . . .

Untitled

Panibagong araw nanaman para sakin. 

-After 5months nagsulat ulit ako sa diary ko. Medyo, outdated na nga yung iba na sinulat ko. Pakiramdam ko tuloy nagtampo si diary sakin kasi habang nagsusulat ako, ayaw lumabas ng tinta ng ballpen ko. Parang ayaw na niya akong pasulatin.

-Kahit anong gawin kong pagset ng alarm clock laging 11:15am ako nagigising. Maaga naman ako natutulog na. PAno nalang sa pasukan baka nganga nanaman ako, ayoko naman laging late.

-Kanina bago ko pumuntang shop. Yung jeep na nasakyan ko nahuli ng traffic enforcer. Pakiramdam ko ako may kasalanan oh yung dalawang taga lasalle na sumakay sa hindi tamang sakayan. Ramdam ko yung hinanakit ni manong driver. Para lang sa sabihin na nating bente kwatro pesos eh nag take risk siya kaso nahuli kaya multa siya ng 200 pesos na wala pa sa kita niya.. Hindi ko tuloy lubus maisip, bakit kasi may mga taong mahilig pumasok sa isang sitwasyon na hindi naman nila alam kung maganda yung kakalabasan.

-Isa pa ako. naglaro ako sa Quantum kanina. Isang token lang ginamit ko, parang gusto ko lang itry yung fish catch tapos mananalo ka ng tokn. limang beses ako nakakuha ng malaking prizes. dalawang 40, isang 150, isang 90, at isang twenty.  Kung tutuusin napakadaming token na yun. umaapaw na nga sa kamay ko eh. Hanggang sa tumaya ulit ako ng tumaya. Sabi ko last na. halos nakailang last nako. Hangang sa naubos ko din yung isang dakot na token. hahaha.. Pero atleast kahit papano  kahit naubos eh nasatisfy ako.

SENTIMO

Sa panahon ngayon, halos hindi na natin pinapansin ang isang bentesingko. Marahil siguro kasi masyado ng maliit ang halaga nito kung ikukumpara mo sa mga bilihin ngayon.  Kung minsan nga kapag sinukli pa to parang labag pa sa kalooban ko. Kung dati sabi ng mama ko ganito lang baon nila nung panahon at makakabili na sila ng pagkain, eh sa ngayon parang ultimo kendi ata hindi pa mabibili eh. Masyado na kasing mataas ang mga bilihin at isa pa nagbabago din ang antas ng pera. Kung minsan nga nagkalat nalang sa kalsada eh hindi pa pulutin.

Pero ngayon nagbago ang pananaw ko dito, Isang araw kulang ang pera ko. Kulang ng 25cents para makabuo ako ng 8pesos pamasahe. 7.75 lang pera ko. Natakot ako. Kinabahan baka maglakad ako pauwi. "Lord 25cents lang kulang ko please, sana makapulot ako." Dalangin ko habang naglalakad papuntang simbahan. Nakatungo ako baka sakaling makakita ako ng barya.  Pagtawid ko may nakita akong 25cents sa gitna ng kalsada kung saan madaming sasakyan ang dumaraan. Dali dali akong natipagpatintero sa mga sasakyan para lang makuha ko yung barya. Muntik na ako mahagip ng isang Truck.  Pero sa awa ng diyos ligtas akong sumakay ng jeep at ibinayad ang eksaktong walong piso. 

Narealize ko na hindi lang simpleng barya ang binabalewala ko noon, kasi may halaga padin ito sa ngayon. Ang sabi nga ni papa, Hindi ka makakabuo ng isang daang piso kung walang mga sentimo. Kaya talagang mahalaga sila sa lipunan kahit na sabihin mong maliit lang ang halaga. 

Natutunan kong itago yung mga sentimo na nakukuha ko sa pagsusukli ng mga kahera sa sm at kung sakaling  hindi nila ibigay yung sukli ko kahit ilang mamerang piso man un, nagagalit ako. 

Family get together

Birthday ni papa bukas, pero ngayon naisipan pumunta nila ate babes at sila kuya rodel. Kaso ang nakakainis eh may seminar kami ng 8am-4pm kaya malamang hindi ko na sila maabutan or di ko na sila makasama ng matagal. Pag uwi ko galling seminar, hindi kasama ni kuya Rodel sila coche, malamang nag away nananman sila. Kasama ni ate babes si jam, ara carl at si yrah pati yuan kaya Masaya ako at nagmamadaling umuwi kasi alam kong kasama nga sila. Nasa Zamboangga sila Gerry at kuya jun kaya hindi nakasama. 

Sobrang gulo! Ang gulo gulo at isa pa akward.. Kasi . . .uhm. . . ewan ko basta pag andito si ate laging akward yung pakiramdam.. Parang kasi nagkaroon kaming gap simula nung may aminin siya sakin nung 18^th birthday ko. 

Dapat dito sila matutulog kaya lang pabago bago ng isipn si ate. Tapos dinamay pa yung kwarto ko. Kesyo marumi daw yung kwarto, hindi daw siya makakatulog ng maayos, masikip daw. Ganun.. Eh pucha! Kung ayaw mo di wag di ka naman pinipilit matulog dito eh.  Nakakayamot kasi, kung ayaw niya kasi di wag diba?  Hinatid namen sila sa gate. Ako si mama at ate eya ang naghatid. Tapos umuwi na kami nun. Pag kauwi naabutan naming sila kuya pogi na umiinom. Nakiupo kami nila mama. Kung baga papalamig lang sa tapat kasi sila ng bahay nagiinom.

 Medyo personal yung mga pinaguusapan nila. About sa mga problema at sikreto, ganun. *Sa totoo lang hindi ko alam magiging pananaw o reaksyon ko sa mga narinig ko. Akward! Kasi nung bata ako pag may mga pangmatatanda na kwentuhan, lagi ako pinaaalis at pnagbabawalang making sa kwento. PEro ngayon na malaki na ko 22years old nako eh kaya parang ok lang na margining ko yung pinaguusapan nila, Pero kasi yung pakiramdam na hindi ko nakasanayan yung ganun, kayaparang ang akward.Pakiramdam ko kanina Dapat ku ba marinig yng mga yun o papasok nako sa loob. Pero nung time na pinagusapan na nila yung mga hinanakit sa ibang grupo ng pamilya eh pumasok na ko. Hindi ko na kaya making pa eh. . humiga nalang ako at natulog…

Unexpected

Nakakayamot. Nakalimutan kong dalhin yung card reader ko. Panu ko tuloy maipopost yung mga entry ko. Halos dalawang araw ng nakatambak yun sa memory card ko. Unexpected kasi na magoonline ako ngayon. Dapat talaga papasok ako ngayon eh ang kaso wala kami pasok sa unang subj ko. Kaya tinamad ako. Ang malala pa dun. Hindi ko dala yung files ko! eh di sana ngayon may 4 na post ako na maidadagdag. Ang dami dami ko pa namang naihandang long post. Di bale. Baka sa thursday ko nalang ipost kahit sobrang late na

Tan.GA

Tanga ko kasi nagexpect ako:
Anu nga ba? pakiramdam ko nahuhulog nako sa isang tao. Pero natatakot ako na baka ako lang yung nakakaramdam, ang tanga ko naman kung ganun. Malay ko ba kung ganun lang talaga siya. Pagmagkasama kami, lagi akong tumatawa, na para bang wala akong problema.  Lagi ko siyang namimis. Lalu na pag matagal kami di nagkikita. Tanga ko eh, baka naman ako lang yung nageexpect ng ganun tapos siya wala lang. Ewan ko ba. Tanga ko eh. Gusto ko man itanong sakanya kung ok lang ba na gusto ko siya kaso, parang pakiramdam ko babalewalain niya lang yun at pagtatawanan ako. Eh ano nga ba kami? Close friends eh.. yun lang. okay? Dont expect too much. 

Madaling araw

Well ano ba? andito nanaman ako para mangulo. Wala ako magawa eh, hinahanap hanap ng katawan at laman ko ang pagboblog. Hindi na siguro bago sakin to kasi may diary ako. D ako makatulog ngayon. Alas dos na ng umaga at eto ako, gising na gising pa ang diwa. Halos di makaramdam ng antok man lang. Ang dami tumatakbo sa utak ko, at kasama kana dun. Oo ikaw na nagbabasa. :) bukas pasok nanaman, walang katapusan ata tong pag aaral ko eh. Nakakasawa na lalo na maaga ako pumasok 3years old palang ako kinder na! WTF diba? Kaya siguro tinatamad nako. Eh ano ba magagawa ko? yun ang gusto ng mga magulang ko eh. 

Maiba ako,may kwento ako pero alam ko at malalaman ninyo na masyadong personal itong sasabihin ko. Pero kasi talagang nakakagulat lang talaga. Tsismis to, tungkol sa isang babaeng well sabihin na nating maganda siya. Maganda para sakin kasi madalas pag nakikita ko siya eh talaga namang tinititigan ko. Pero hindi kami close. masyadong malayo ang agwat niya sakin (Hindi yung age, kung hindi yung pagkasosyal) Nung una gusto ko talaga siyang maging kaclose, kaya lang alam kong hindi pwede. Dahil ba social siya? Well, lately ko lang narealize na Social climber pala siya at panget ang ugali niya. Hindi ako insecure sadyang wagas lang talaga siya makapanlait, kahit sa anong paraan. Parang yung tingin niya sa sarili niya dyosa. Ahh basta... May inaway kasi siya sa isang social net site na talaga namang nakapukaw ng aking pansin. Literal at wagas makapagsabi ng Panget! grabe. okay tapus na tayo dun, ngayon natatawa ako sakanya. Bakit? Kasi mas may masahol pa palang magenglish kesa sakin. hahahhaha.. Basta, hindi ko alam kung joke yun or totoo pero parang grade school. Anyway, ang sakin lang naman,eh kung alam mo ng mali, wag mo ng tangkaing sabihin sa harap ng maraming tao, mas ,mabuti ng sabihin mo sa lenguahe na alam mo kesa magmukha kang katawatawa.. haist.. ewan ko ba.....

Usapang love

         Ang hirap pala kapag naghiwalay kayo ng minamahal mo. Lalo na kung medyo matagal na kayo nagsama tapos masisira lang dahil sa pagaaway. Pero pano ba natin masasabi na mahal natin ang isang tao dahil ba sa pag andyan siya ang lakas ng tibok ng puso mo? Para sakin, basta Masaya ka sa kanya at nagiging mahalaga ang buhay mo. Umiibig ka kasi.  Ako? Ano ba napala ko? Wala.. 

Sa totoo lang namimis ko yung mga panahon na kasama ko sya, yung mga araw na palagi niya akong sinasabihan ng ‘Mahal kita keizha, hindi magbabago un’ sarap sa pakiramdam. Pero yung time na nawala na siya pakiramdam ko dala niya buong pagkatao ko.  Kung minsan pa, yung mga bagay na nakakapagpaalala sakanya lagi mo nakikita. Kahit simples mga words na madalas sakanya mo naririnig o kaya naman yung mga pagkaing madalas ninyong kainin. Haist. Sana ang love pag ayaw mo na talaga bigla nalang mawawala.Eh kaso hindi eh. Maghhihirap ka muna magmove on. Tapos pang inis padun kung minsa,kung kelan nakamoveon kana tsaka naman magpaparamdam.. HaaaaissssT… 

Walang perpektong relasyon, tao lang naman tayo lahat nagkakamali din..  ang mahirap na bagay lang ay yung matutunan mong wala na siya. Palibhasa kasi satin, iniinsist pa nating mahal natin yung tao pero sinaktan ka naman, ngiging bulag ka sakatotohanan.  

Thoughts

Kahapon, bago ako umuwi ramdam ko ang lungkot sa aking kalooban. Parang nauupos na kandila, pero hindi ko alam kung bakit. Siguro dahil na din sa pagod at mga problema. Para bang naglalakad ako ng walang patutunguhan. Ang dami kong naiisip.. Minsan ko pang binanggit ang mga salitang ito: "Magaling naman akong umarte, madali akong matuto. Kung tutuusin pwede akong maging artista. Pero ano ba ako kumpara sa mga nagseseksihan at nagagandahang babae sa industriya ng showbiz?" nakakatawa kung tutuusin, kasi hindi ko alam kung bakit ito yung mga iniisip ko. Para bang yung mga nagnanarate ng buhay nila habang naglalakad.. Depressed lang siguro ako, o baka baliw na talaga?
Lagi akong may naiisip, segusegundo ata. Halos di ko mabilang, minsan halo-halo, minsan walang koneksyon sakin. Madalas lagi kong hinahawakan ang leeg ko, pag nararamdaman ko yung tibok ng puso ko, pilit kong pinauunawa sa sarili ko na buhay ako at dapat maging masaya ako. Tapos bigla akong hindi hihinga, pero ramdam ko padin yung tibok.. Kung minsan malakas, mabilis, minsan naman mabagal at minsan para bang humihinto.

*Thinking??